Dekbunderswoede

 

Op de raadszitting van 22 februari werd het drie bewoners van de wijk Dekbunders teveel toen ze de uitspraken van de meerderheid over de toekomstige rioleringswerken in hun wijk aanhoorden. Woedend trachten ze commentaar te leveren, maar ze werden prompt de deur gewezen door de voorzitster. Hoe kwam het zover?

De verkaveling Dekbunders werd eind de jaren 60 goedgekeurd met als voorwaarde dat de verkavelaar een wegdek, alle nutsvoorzieningen en riolering zou aanleggen. In tegenspraak met haar eigen eisen stond de gemeente toch de verkoop van bouwgronden in de verkaveling toe. Meer dan 50 jaar later moet de gemeente nu zelf opdraaien voor de kosten en dat is niet van harte. 

Sinds Herenthout haar riolen verkocht aan Pidpa is het Hidrorio die instaat voor het onderhoud en de aanleg van riolering. De gemeente betaalt voor de eventuele vervanging of het herstel van het wegdek. Beiden maken er zich op de Dekbunders zo goedkoop mogelijk van af.

Hidrorio legt een gescheiden rioleringssysteem aan. Het rioolwater gaat in een leiding onder de weg, het oppervlaktewater in een gracht aan een kant van de weg. De gemeente zorgt voor een nieuwe laag asfalt. De gemeente begroot haar inbreng voor het traject van 1800 meter op 200.000 euro. Ter vergelijking: de aanpassing van het wegdek na rioleringswerken aan de Zwanenberg (minder dan 500 meter) is begroot op 400.000 euro. 

De gevolgen van deze opstoot van "zuinigheid" zijn enorm. Het wegdek van de wijk wordt van 5.60 meter versmald tot 4.50 meter. Aan een zijde van de weg komt een gracht van 2.30 meter, aan de andere zijde een onverharde berm van 2 meter. Twee personenswagens kunnen in deze omstandigheden elkaar nauwelijks kruisen. Met een geparkeerde wagen op de smalle berm wordt het onmogelijk. Kruisen van een personenwagen met een vrachtwagen of tussen twee vrachtwagens is totaal onmogelijk.

Het buurtcomitee vroeg o.a. om de asfaltweg aan beide zijden te voorzien van een betonnen zijkant. Die ingreep zou afbrokkelen van het asfalt verhinderen en het wegdek licht verbreden. Alhoewel op de technische dienst geopperd werd dat die investering op termijn veel herstelkosten zou uitsparen, werd het voorstel verworpen. Vreemd! Bij de aanleg van een weg naar tennisclub De Bergen (voor 50% door de gemeente betaald) eiste de gemeente zelf een betonnen boordrand.

Al even eigenaardig is de bewering van Hidrorio dat ze verplicht zijn om een open gracht te voorzien. In de recente verkaveling tussen Heuvelstraat en Uilenberg (ook in buitengebied) zijn geen grachten voorzien. De verklaring? In die wijk wordt het regenwater van daken en verhardingen op de percelen zelf opgevangen. De ingebuisde "regenwaterriool" vangt dus enkel het water van de straat op. Waarom wordt dit niet op de Dekbunders toegepast; de percelen zijn er veel groter? Het antwoord is even simpel als wansmakelijk. Deze methode vraagt rioolputten en betonnen goten langs beide kanten van de weg, een investering die de gemeente en Hidrorio niet wil betalen. 

Geen wonder dat het de bewoners van Dekbunders teveel wordt. Zoals een woedende bewoner toch de gemeenteraad kon toeroepen: " om belastingen te betalen zijn we goed genoeg, maar verder worden we bedrogen door deze meerderheid!". Olie op het vuur zijn ook de praatjes van de burgemeester en een oud-GBL-schepen die sommige bewoners wijsmaakten dat de plannen nog wel zouden aangepast worden. Nu wordt al weer naar stemmen gehengeld door te laten uitschijnen dat met eigenaars nog kan gesproken worden over een verharding van de berm voor hun eigendom. Weer een poging om met beloften en het vooruitzicht op een vriendendienst stemmem te redden.

Het is deze meerderheid (bijzonder GBL) niet te doen om het welzijn van hun bewoners, wel om hun stemmen.